რელიგია, განსაკუთრებით კი ისლამი, ბოლო წლების განმავლობაში გახდა მსჯელობის ყველაზე რთული საგანი. თანამედროვე კულტურა მას უახლოვდებოდა ან ანთროპოლოგიის, ან თეოლოგიისა და ფსიქოლოგიის, ან ფსიქოანალიზის თვალსაზრისით და აფასებდა მას ემპირიული მეთოდებით.

უზენაესი ალლაჰი წმინდა ყურანში ასე ბრძანებს: "(რათა) იქმნეს თქვენგან ხალხი სიკეთის მომხმობი, კეთილ საქმეთა მბრძანებელი და ცუდის (უკეთურების) Gამკრძალვნი. აი, ისინი, სწორედ ისინი არიან გადარჩენილნი”. (სურა `ალი-იმრან," 3/104).

დიდმა ალლაჰმა სურა "ან_ნისას"  86-ე აიათში ბრძანა: "როდესაც თქვენ მოგესალმებიან, მიესალმეთ უფრო უკეთესი მისალმებით ან უპასუხეთ იგივეთი. უეჭველად ალლაჰი აწარმოებს ყოველი არსების ანგარიშს!" (სურა "ან ნისა," 4/86). ეს საკითხები ასევე განმარტებულია მრავალ ჰადისში.

ისლამი ალლაჰის გულისთვის  მორწმუნეებს შორის აღძრავს მეგობრობას და ძმობას, კეთილდღეობასა და გაჭირვებაში, სიუხვესა და სიძნელეებში, მიუხედავად საზოგადოებაში დაკავებული მდგომარეობისა და არსებული კაპიტალისა, მიუხედავად, ამქვეყნიური უთანხმოებისა და სხვა მსგავსი რამეებისა.

 ჭეშმარიტი მუსლიმანი _ არის ადამიანი, რომელიც გულით ფლობს აბსოლუტურ სმენას ამ სამყაროში ყველაფრის-საკუთარი თავის, ხალხის, ყველა ქმნილებისადმი. ყველაფრის შემოქმედად აღიარებს ალლაჰის. ზოგიერთი მორწმუნე ისლამის საჩუქარს ღებულობს როგორც აუცილებელს. ეს საჩუქარი ისევე რჩება მათ ხელებში გაყინულივით. ისინი არ ცდილობენ ისარგებლონ მისით ან კიდევ სარგებლობენ არა თავიანთ და გარშემომყოფთა

დღევანდელ პერიოდში ცხოვრება ზოგადად სირთულეებთანაა დაკავშირებული და ეს სირთულე რა თქმა უნდა არც მუსლიმანი ქალისთვისაა უცხო, განაკუთრებით იმ ქვეყნებში, სადაც ნაკლებად იცნობენ ისლამს და მის წესებს და სადაც რთულია გაიგონ, რატომ დადის ასე "უცნაურად" ჩაცმული ქალი. ამ მხრივ არც საქართველოა გამონაკლისი.

საანგარიშო პერიოდში სახალხო დამცველისთვის რელიგიური თავისუფლების შელახვისა და შეუწყნარებლობის 21 შემთხვევის შესახებ

ისლამი (არაბ. الإسلام islām "ერთგულება") - დაახლოებით 1,3 მილიარდი მიმდევრით  მსოფლიოში მეორე უდიდესი რელიგიური აღმსარებლობა. ისლამის მიმდევარს ჰქვია მუსლიმი ან მაჰმადიანი (მოძველებული ფორმა). წარმოიშვა მე–7 საუკუნეში არაბეთის ნახევარკუნძულზე.